ومنقول است كه به آن حضرت عليه السّلام گفتند كه : بياموز به ما يك عمل را كه خدا ما را به سبب آن دوست دارد . فرمود كه : دنيا را دشمن داريد تا خدا شما را دوست بدارد « 1 » . ومنقول است كه حق تعالى وحى نمود بسوى حضرت عيسى عليه السّلام كه : هرگاه نعمتي بسوى تو بفرستم استقبال كن آن را به شكستگى وفروتنى تا تمام كنم آن نعمت را بر تو « 2 » . ومروى است كه حضرت عيسى عليه السّلام فرمود كه : چه نفع رسانيده است به نفس خود كسى كه نفس خود را به تمام دنيا بفروشد وبعد از آن آنچه خريده است ميراث از براي ديگرى بگذارد ونفس خود را هلاك كند ، وليكن خوشا حال كسى كه نفس خود را خلاص كند وآن را بر همهء دنيا اختيار كند « 3 » . ودر مذمّت مال فرمود كه : در آن سه خصلت هست : يا از غير حلال كسب مىكند ومعاقب مىشود ؛ واگر از حلال كسب كند ودر غير مصرفش صرف كند باز معاقب مىشود ؛ واگر از حلال كسب كند ودر مصرفش صرف كند اصلاح آن مال أو را از عبادت پروردگارش مشغول مىكند « 4 » . وچون مىگذشت آن حضرت به خانه‌اى كه صاحبش مرده بود وديگرى در آن خانه نشسته بود مىگفت : واي بر صاحبانى كه تو را به ميراث گرفته‌اند ، چرا عبرت نمىگيرند به أحوال آنها كه پيشتر در اين خانه بوده‌اند « 5 » ؟ مىفرمود : اى خانه ! خراب خواهى شد وساكنان تو فانى خواهند شد ؛ اى نفس ! عمل بكن براي خدا تا روزى بيابى ؛ واى بدن ! تعب بكش تا راحت بيابى « 6 » .

--> ( 1 ) . تنبيه الخواطر 142 . ( 2 ) . تنبيه الخواطر 210 . ( 3 ) . تنبيه الخواطر 434 . ( 4 ) . تنبيه الخواطر 437 . ( 5 ) . تنبيه الخواطر 538 . ( 6 ) . تنبيه الخواطر 539 .